Dio ride, Venedik’te inanç ve iktidarın gölgesine bakıyor

Leopoldo’nun mesajı köyden köye yayılıyor ve binlerce kişinin kalbini kazanıyor. Onu her yerde takip etmeye başlayan insanlar varken kiliselerin boşaldığı anlatılıyor. Bu hareketliliğin sesi Roma’ya ulaştığında, korku yoluyla yönetmeye alışmış olanlar için Leopoldo’nun sesi tehlikeli bir yankı taşıyor. Papa, davayı kendi döneminin en yetkili engizitörü olarak nitelenen Kardinal Maculani’ye emanet ediyor. Böylece Dio ride’ın çatışması, farklı bir vaaz üslubuyla sınırlı kalmıyor; insanların takip ettiği bir ses ile bu sesin iktidar açısından doğurduğu sonuçlar arasındaki gerilime dönüşüyor.

Yargılama, kuşku ve iktidar

Resmî özete göre Leopoldo ile Maculani arasındaki süreç bir yargılama olarak başlıyor, ancak görünürde sarsılmaz olan kanaatleri sınayan beklenmedik bir yüzleşmeye dönüşüyor. Leopoldo’nun kaderi önceden belirlenmiş gibi görünürken, Maculani’nin ve onun gibi kuşkuya yenik düşenlerin kaderleri beklenmedik yönlere gidiyor. Sinopsisin vardığı ifade, anlatının merkezindeki fikri açıkça kuruyor: Bir sesi susturmak mümkündür, fakat o sesin başkalarında bıraktığı şeyi susturmak mümkün değildir. Bu yaklaşım, filmin hakikatin gücü ve iktidarla insanların ilişkisi üzerine kurulan duyurudaki çerçevesiyle doğrudan birleşiyor.

Festival direktörü Alberto Barbera, Dio ride’ın geleneksel olarak ciddi kabul edilen bir konuya ironi ve hafifliği başarıyla uyguladığını söylüyor. Barbera, bu tonu uzun zamandır göz ardı edilmiş belirli bir İtalyan sinemasının en iyi geleneğine bağlıyor. Bu sözler, filmin tamamlanmış estetik niteliğine dair bağımsız bir değerlendirme değil, Venedik’in kapanış seçimini hangi özellikleriyle öne çıkardığını gösteriyor. Engizisyon, dinî otorite, korku, yargılama ve kuşku gibi ağır başlıklar, festivalin açıklamasında ironinin ve hafifliğin eşlik ettiği bir anlatı tonuyla birlikte anılıyor.

Oyuncular ve senaryo ekibi

Dio ride’ın oyuncu kadrosunda Pierfrancesco Favino, Silvio Orlando, Alma Noce, Francesco Gheghi, Maurizio Lombardi, Paolo Rossi ve Carlo Cecchi bulunuyor. Cecchi, Papa Innocenzo X rolünde izleyici karşısına çıkacak. Biennale duyurusu, bu isimlerin karakter dağılımına ilişkin daha ayrıntılı bilgi vermiyor. Yine de hikâyenin açıklanan yapısı, Papa’nın Maculani’ye verdiği görev ile Leopoldo’nun çevresinde toplanan takipçiler üzerinden gelişen karşılaşmanın, filmin karakterler arası geriliminin ana zeminini oluşturduğunu gösteriyor.

Senaryo Giovanni Veronesi ile Nicola Baldoni, Gianluca Bernardini ve Nicola Deorsola tarafından yazıldı; Paolo Portone ve Jean Jacques Llunga da çalışmaya katkıda bulundu. Veronesi’nin biyografik notunda, senarist olarak Francesco Nuti ile yaptığı başlangıç ve uzun soluklu sanat ortaklığı anılıyor. Yönetmen ilk filmini Maramao ile çekti; Per amore, solo per amore ile David di Donatello En İyi Senaryo ödülünü kazandı. Festivalin sıraladığı çalışmaları arasında Che ne sarà di noi, Manuale d’amore üçlemesi, I moschettieri del Re ve L’ultima ruota del carro yer alıyor.

Venedik prömiyeri ve gösterim planı

Film, Indiana Production - bir VUELTA şirketi -, PiperFilm ve Ogi Film tarafından Netflix işbirliğiyle üretildi. Indiana Production adına Fabrizio Donvito, Benedetto Habib, Marco Cohen ve Daniel Campos Pavoncelli; PiperFilm adına Massimiliano Orfei, Luisa Borella ve Davide Novelli yapımcı olarak anılıyor. Dio ride’ın İtalya’daki sinema gösterimi PiperFilm dağıtımıyla 29 Ekim’de yapılacak. Uluslararası satışları ise Piperplay yürütecek. Bu takvim içinde Venedik’teki dünya prömiyeri, filmin ilk kez izleyiciyle buluşacağı gösterim olacak.

Şimdilik filmin görsel dünyası, oyunculukları ya da anlatısal ritmi hakkında kesin bir hüküm vermek mümkün değil. Buna karşılık açıklanan bilgiler, Dio ride’ın tarihsel bir hikâyeyi özgürlük, hakikat ve iktidar ilişkisi çevresinde ele aldığını netleştiriyor. Frate Leopoldo’nun neşeyle anlattığı İncil, köylerden Roma’ya ulaşan yankı, Maculani’nin üstlendiği yargılama ve kuşkunun açtığı yön değişimleri; Venedik kapanışındaki filmin ana unsurları olarak öne çıkıyor. 12 Eylül’deki gösterim, Veronesi’nin bu çatışmayı Barbera’nın işaret ettiği ironi ve hafiflik tonuyla nasıl bir araya getirdiğini görünür kılacak.

Sanat galerilerinin uzun ömrü: İlişki, savunuculuk ve ölçü

Ticari galerilerin kalıcılığı yalnız satış rakamlarıyla açıklanmıyor. Art Basel’in 2026 verileri ve galericilerin deneyimleri; sanatçı temsilinden kurumsal ilişkilere, fiyat adaletinden kontrollü büyümeye uzanan daha karmaşık bir meslek modeline işaret ediyor.